Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας «Ανακοπή χωρεί κατά κάθε πράξης που εκδίδεται στα πλαίσια της διαδικασίας της διοικητικής εκτέλεσης και, ιδίως, κατά: α)……, β) της κατασχετήριας έκθεσης, γ)….», ενώ στο άρθρο 225 ορίζεται ότι: «Το δικαστήριο, αν διαπιστώσει παράβαση νόμου ή ουσιαστικές πλημμέλειες της προσβαλλόμενης πράξης, προβαίνει στην ολική ή μερική ακύρωση ή στην τροποποίησή της».

Περαιτέρω ο Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας, ορίζει στο άρθρο 47 τον τρόπο και τις προϋποθέσεις έκδοσης ατομικής ειδοποίησης καταβολής των τυχόν οφειλών του φορολογούμενου στην φορολογική διοίκηση, η προσήκουσα κοινοποίηση της οποίας αποτελεί υποχρέωση της διοίκησης προτού προβεί εγκύρως σε οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια αναγκαστικής εκτέλεσης κατά του φορολογούμενου (ΣτΕ 1130/2017, 2080/2014). Η ατομική αυτή ειδοποίηση καταβολής οφειλής – υπερημερίας αποσκοπεί στο να γνωστοποιηθεί στον οφειλέτη του Δημοσίου το χρέος του και η αιτία του, ούτως ώστε να δυνηθεί αυτός να στραφεί με τα ένδικα μέσα που προβλέπει ο Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας (ανακοπή και αναστολή εκτέλεσης), είτε κατά της πράξης ταμειακής βεβαίωσης, είτε κατά της ατομικής ειδοποίησης καταβολής οφειλής – υπερημερίας (ΣτΕ Ε.Α 215/2026). Ενόψει αυτών και δεδομένου ότι οι διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 3 του Κ.Ε.Δ.Ε και 47 παρ.2 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας πρέπει να ερμηνεύονται σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 20, παρ.1 του Συντάγματος και 6 παρ.1 της Ε.Σ.Δ.Α περί δικαιώματος σε έννομη δικαστική προστασία, η μη περιέλευση ή η καθυστερήμενη περιέλευση της ατομικής ειδοποίησης στον οφειλέτη, η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα να απωλέσει ο τελευταίος στάδιο δικονομικής προστασίας πριν από τη λήψη συγκεκριμένου μέτρου εκτέλεσης, οδηγεί σε ακύρωση της πράξης αυτής, εφόσον ο οφειλέτης επικαλεστεί το γεγονός (ΣτΕ 1074/2017, 3325/2014, 29/2013).

Το γραφείο μας χειρίστηκε ανακοπή κατά έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας, η οποία εκδόθηκε κατόπιν μη προσήκουσας κοινοποίησης της προηγηθείσας ατομικής ειδοποίησης και επί αυτής εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 6630/2021 απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, κάνοντας δεκτό τον ισχυρισμό της εντολέως μας, ότι ουδέποτε της κοινοποιήθηκε σχετική ατομική ειδοποίηση πριν από την επιβολή της ένδικης κατάσχεσης. Συγκεκριμένα, στο σκεπτικό της απόφασης, αναφέρεται ότι το καθ’ ου Δημόσιο δεν προσκόμισε το εκ του νόμου απαιτούμενο αποδεικτικό παραλαβής της συστημένης επιστολής της ατομικής ειδοποίησης από τα ΕΛ.ΤΑ, από το οποίο να προκύπτει η ημερομηνία και το πρόσωπο που παρέλαβε το συστημένο, υπογράφοντας σχετικά το αποδεικτικό παραλαβής (ΔΕφΑ 1559/2020, 3781, 1259/2019), οπότε δεν υφίσταται κοινοποίηση, μη πληρουμένων λόγω αυτού των προϋποθέσεων του άρθρου 47 ΚΦΔ περί πλασματικής επίδοσης εγγράφων, ακυρώντας ως εκ τούτου την επίδικη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης. Ομοίως, το Μονομελές Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 2956/2022 απόφασης, απέρριψε και σε δεύτερο βαθμό την έφεση του αντίδικου Δημοσίου.